Krewetki z kosmosu, czyli co to znaczy "inteligentny scenariusz"

Artykuł zawiera spoilery!

Ta notka jest moją reakcją na przeciętny film, pod tytułem "Dystrykt 9", który miałem okazję ostatnio oglądać. Nie jest to nic specjalnego i normalnie bym się na notkę nie porwał, gdyby nie to, że jest na Filmasterze nazywany "inteligentną rozrywką". Chciałbym uściślić, co rozumiemy przez "inteligentny scenariusz" i dlaczego "Dystrykt 9" do tej kategorii (moim zdaniem) nie należy. Film ma bez wątpienia zalety, z których głównymi są oryginalny pomysł i realizacja, choć jak wyjaśnił mi Michuk, aż tak oryginalny ten pomysł jednak nie był. Skupię się jednak na wadach, bo o zaletach rozpisują się wszyscy.

Nie będę się nawet specjalnie czepiał typowego dla filmów sci-fic przekonania, że obcy muszą wyglądać jak ludzie (różnice między "krewetkami" a ludźmi są nieznaczące - zasadniczo mają budowę bardzo podobną) i muszą mówić po angielsku. Jestem w stanie to zaakceptować, bo rozumiem, że wymagają tego kanony tego typu rozrywki. Czepiam się głównie tego, że w rozwoju fabuły klisza goni kliszę, a nieprawdopodobieństwo goni nieprawdopodobieństwo. To jest typowe dla Hollywood, które uważa, że widz się i tak nie przejmie. Ale moją inteligencję to obraża. A zatem po kolei (uwaga, nie czytać, jeśli się nie widziało filmu!!!):

1) Ziemianie przeprowadzają akcję wysiedleń, która zaczyna się od zbierania podpisów od każdej "krewetki". Średnio rozmowa z pojedynczą trwa 10 minut. Ile potrwa cała akcja, skoro krewetek jest 1,5 miliona?!

2) Mimo że krewetek jest 1,5 miliona główny bohater zaraz po jakiejś godzinie trafia na dom najważniejszej krewetki, gdzie znajduje się tajemnicza substancja, którą oczywiście od razu znajduje.

3) Co ciekawe, krewetka ta gromadziła tę substancję przez 20 lat, i akurat w dniu, w którym w końcu uzyskała odpowiednią ilość, przyszła kontrola.

4) Mimo olbrzymiej wartości jaką miał Wikus środki ochrony były minimalne. Bez problemu wyrwał się i uciekł. Ręka do góry, kto sądził, że mu się nie uda...

5) Wikus ucieka od ludzi i wkracza do slumsów krewetek. Chroni się w przypadkowej chacie, która, (cóż za zbieg okoliczności!) należy do "głównej krewetki" (a krewetek w slumsach było dla przypomnienia 1,5 miliona).

6) Wikus z główną krewetką wdzierają się do budynku po substancję. Mimo że nawet dla osoby średnio rozgarniętej związek między tą substancją, a stanem Wikusa byłby oczywisty, laboranci jakoś się specjalnie nią nie przejęli i leżała sobie spokojnie w szafeczce w tym samym pokoju, czekając na Wikusa.

7) Mimo że wiadomo było, że Wikus brał udział w całej akcji tylko po to, żeby się wyleczyć, główna krewetka w przypływie szczerości wyjawia mu, że to potrwa 3 lata. Nie umie kłamać? Raczej umie, bo wcześniej jej się udawało, no ale tak przecież nie byłoby całej dramaturgii.

8) Wikus wchodzi do statku i bez żadnych problemów go odpala i nim steruje, mimo że ma do czynienia z zupełnie nieznaną nową technologią.

9) A propos trzymania przez film w napięciu - niech mi ktoś powie, że nie wiedział, że głównej krewetce uda się uciec.

I jeszcze słowo o standardach filmów hollywoodzkich:
- oczywiście musiał być element rodzinny, tym razem w wykonaniu krewetek ("Tam jest mój syn!", "Biegnij do niego, ja ich powstrzymam!")
- słabnięcie w wyniku wyczerpania Wikusa musiało oczywiście objawiać się tym, że maszyna którą obsługiwał (a la Transformers) się zataczała i potykała; ciekawe jak była skonstruowana ta technologia...
- Wikus podrzucał żonie metalowe róże, mimo że go (podobnie jak resztę krewetek) przesiedlono w inne miejsce
- główny zły bohater, zabójca, oczywiście musiał być psychopatą, któremu jeszcze większą przyjemność niż zabijanie sprawia opowiadanie o tym, jak to zaraz zabiję ofiarę (tylko dzięki termu główna krewetka i Wikus uszli z życiem).

Jeśli to jest inteligentny scenariusz, to ja się boję myśleć, co się dzieje w słabych filmach...